HET VOLLEDIGE VERHAAL
Afkomst en opleiding
Louis Poisson werd op 19 februari 1889 geboren in Córdoba, Argentinië. Hij was de zoon van Joseph Poisson, architect, en van Léontine Bezin.
Na zijn terugkeer in Frankrijk in 1906 volgde hij van 1907 tot 1910 de opleiding architectuur aan de École nationale d’art décoratif in Nice. Hij behaalde het diploma van architect.
Het beroep van architect werd in die tijd uitgeoefend zonder toestemming van de staat; de goedkeuring van de beroepsvereniging volstond.
Oorlog en wederopbouw
Na zijn opleiding werkte hij op het kantoor van zijn vader in Nice, waar hij hoofd van de afdeling architectuur werd. Tijdens zijn dienstplicht schreef hij zich in bij de tekenafdeling en won hij in 1911 een medaille en een premie van 50 frank voor een decoratief uithangbord aan de Avenue de la Gare, dat de weg wees naar het museum van Nice.
In 1914 werd hij gemobiliseerd en na de dood van zijn vader in 1916 legde het kantoor al zijn activiteiten stil. In 1919 werd hij toegewezen aan de Service des régions libérées van het Ministerie van de Bevrijde Gebieden, in het departement Oise. In april 1919 werd hij technisch medewerker als tekenaar-architect van het ministerie.
Kantoren en streken
In oktober 1919 nam hij ontslag. Hij ging samenwerken met Paul Le Louet en vestigde zich in Amiens. In 1921 zette de prefectuur van de Oise hem op de lijst van architecten die bevoegd en erkend waren om mee te werken met de coöperatieve wederopbouwverenigingen. In 1927 verliet hij Amiens voor Darney (Vogezen), om dichter bij de familie van zijn echtgenote te wonen.
Hij opende een kantoor met zijn broer Paul als vennoot. Ze werkten enkele jaren samen. Zijn broer, die met hun secretaresse was getrouwd, besloot een eigen bureau in Épinal te openen. Louis Poisson werkte vanaf dat moment alleen, met zijn echtgenote als secretaresse. Hij nam talloze opdrachten aan, de ene nog gevarieerder dan de andere: kerken, scholen, gemeentelijke en industriële gebouwen, openbare instellingen, hotels, winkelpanden en woningen voor particulieren.
Hij droeg ook bij aan de verbetering van de landelijke woningbouw in het westen van de Vogezen via de Union des syndicats agricoles vosgiens (S.A.V.), dankzij de energie van de voorzitter, André Barbier, die ook departementaal raadslid en burgemeester van Darney was. Ten slotte werd hij gevraagd als deskundige voor verzekeringsmaatschappijen.
Het beroep en de expertises
In 1940 gemobiliseerd en in 1941 vrijgelaten als oud-strijder van de Eerste Wereldoorlog, vroeg hij om opgenomen te worden op de lijst van architecten die erkend waren door het Commissariat technique à la reconstruction immobilière.
Omdat de Orde van Architecten datzelfde jaar werd opgericht, legde hij op donderdag 2 juli 1942 de eed af bij de prefectuur van Meurthe-et-Moselle. Vanaf 1947 betaalde hij de beroepsbelasting voor architecten in de Vogezen. Hij opende een tweede kantoor in Mirecourt met twee of drie tekenaars, onder wie een projectionist en een opmeter. Zijn werk en zijn rol als deskundige brachten hem vaak onderweg tussen de bouwplaatsen.
Na een beroerte in 1956 raakte hij gedeeltelijk verlamd, maar met wilskracht en de hulp van zijn echtgenote hervatte hij geleidelijk zijn werk. Hij droeg zijn kantoor over aan de heer Piaget, architect en collega uit Remiremont. Op 17 augustus 1969 nam hij ontslag uit de Raad van de Orde van Architecten.
De laatste jaren en de archieven
Louis Poisson overleed op 1 oktober 1969.
Het kantoor van Mirecourt staakte alle activiteiten na de dood van de heer Piaget. Door de liquidatie werden archieven en plannen massaal vernietigd. Een deel van de archieven van het kantoor van Darney werd in bewaring gegeven aan de Archives départementales des Vosges door zijn zoon François Poisson, in 1992 en 2006. Het gaat om 2,80 strekkende meter en 1.350 plannen. (Bron: Arch. dép. des Vosges, FR AD 88/75 J. www.vosges-archives.com )
