Verhuur vanaf 1 januari 2028Mijn verblijf voorbereiden
Aquarel van de oude kerk van Becquincourt uit 1877

Geschiedenis van de kerk

Eeuwen herinnering.
Een nieuw hoofdstuk.

Van de oude stenen kerk tot de gîte Saint Plük: de geschiedenis van Becquincourt aan de hand van de archieven van de plek.

Archief van de plek · aquarel uit 1877
Van de 11e eeuw tot 1916

HOOFDSTUK 01

De oude stenen kerk

Van de 11e eeuw tot 1916 stond een oude stenen kerk bijna op dezelfde plek als de huidige kerk. Ze grensde aan het oude kasteel van Becquincourt.

De resten van het kasteel verdwenen in 1870; alleen de kerk en het muurtje dat ze vroeger scheidde bleven over.

1914–1918

HOOFDSTUK 02

Becquincourt aan het front

De Eerste Wereldoorlog begint en het Duitse leger neemt snel het dorp in voordat het in zijn opmars wordt gestuit. Becquincourt komt zo in de frontlinie te liggen, naast Dompierre-en-Santerre.

Assevillers, iets verderop, wordt een achterhoedebasis van het Duitse leger, waar soldaten tussen de gevechten uitrusten en ontspannen.

Het Duitse leger beheerst het dorp al twee jaar. Verbindingsloopgraven doorkruisen elke hoek en zware mitrailleurs liggen op de loer op elke straathoek.

In 1916, tijdens het grote offensief aan het front van de Somme, wordt de kerk gebombardeerd en volledig verwoest. Het Franse leger beschiet al een week onophoudelijk om de vijand te verjagen. Het wordt het einde van de kerk uit de 11e eeuw, maar het dorp wordt bevrijd en het Franse leger rukt verder op aan het front. Het was iets wat eeuwenlang niemand had kunnen bedenken, maar het dorp werd volledig verwoest om van de Duitse bezetting te worden bevrijd. Er bleef niets over van Dompierre-en-Santerre en Becquincourt. De kerk werd een hoop stenen en het gebied lag bezaaid met granaten.

1928–1930

HOOFDSTUK 03

Twaalf jaar om te herbouwen

Er zijn twaalf jaar nodig voordat er weer een gloednieuwe kerk uit de grond oprijst: tien jaar onderhandelen, plannen en begrotingen opstellen, daarna twee jaar bouwen.

Uit die tijd bestaat geen enkel beeld, maar ik vond de plannen, de begrotingen en de onderhandelingsdocumenten in het departementale archief van de Somme, in de dossiers ‘R’ van Reconstruction.

1930–1983

HOOFDSTUK 04

De nieuwe kerk, daarna de onttrekking aan de eredienst

De nieuwe kerk van Becquincourt is gloednieuw, net als de rest van het dorp. Een nieuwe generatie boeren, uit Picardië en België, vestigt zich in Dompierre. Toch komen er weinig kerkgangers.

In de jaren 1970 fuseren Dompierre-en-Santerre en Becquincourt tot één dorp: Dompierre-Becquincourt. Geleidelijk wordt de nieuwe kerk van Becquincourt verwaarloosd ten gunste van die van Dompierre, die centraler en groter is.

Op 20 juni 1978 stemt het bisdom in met de onttrekking aan de eredienst, die op 19 mei 1983 officieel wordt vastgelegd. Dan begint een lange periode van verwaarlozing.

1983–2008

HOOFDSTUK 05

De jaren van verwaarlozing

Zonder haar sacrale functie zakt de oude kerk van Becquincourt langzaam weg in onverschilligheid. De jaren verstrijken en de eens nieuwe muren scheuren onder invloed van de tijd en de verwaarlozing.

Wat een plek van gebed en hoop was, wordt een lege ruimte, door iedereen vergeten, die zich langzaam vult tot een stortplaats.

Sinds 29 april 2008

HOOFDSTUK 06

Een nieuw leven tekent zich af

Wat een stortplaats was, begint weer tot leven te komen. Geleidelijk begint de oude kerk van Becquincourt aan een nieuw leven, gedragen door de wil om te behouden en te vernieuwen.

De verbouwing gaat verder naar een gîte voor vier personen. De opening is gepland op zondag 19 december 2027 om 12.00 uur, voordat de verhuur op 1 januari 2028 begint.

DE SCHILDERIJEN VAN DE KERK

Een duif, een engel

Twee muurschilderingen vertellen hoe de kerk was: de ene heeft de tijd doorstaan, de andere is het laatste overblijfsel van een verdwenen decor.

Schilderij van de duif van de Heilige Geest, boven de boog die uitkomt op het koor

De duif van de Heilige Geest

Bovenaan de muur van het schip, boven de boog die uitkomt op het koor, spreidt een geschilderde duif haar vleugels midden in oranje, blauwe en groene cirkels. Het is het symbool van de Heilige Geest. Op het schilderwerk zijn de fijne scheuren van de tijd te zien.

Fragment van een muurschildering: een geknielde engel met uitgespreide vleugels, deels afgebladderd

De engel van de oostmuur

Dit is alles wat er rest van de oude schildering op de oostmuur, aangetast door een schimmel. De engel wordt volledig gerestaureerd en krijgt een plaats in de slaapkamer van de gîte, naast het bed.

De oostmuur van de kerk van binnen gezien: de geschilderde engel boven de grote deur, onder het gewelf met sterren

De engel op zijn plaats

De oostmuur van binnen gezien tijdens de werken: de engel bevindt zich boven de grote deur, onder het kassettengewelf met geschilderde sterren.

Bekijk de fotoalbums ›

Het volgende hoofdstuk

Aan u
om het te schrijven.

Opening op zondag 19 december 2027 om 12.00 uur. Eerste verblijven op 1 januari 2028, voor vier personen.